Recensie: Stad van Hemelse Vlammen van Cassandra Clare (TMI #6)

IMG_20160210_190402
Titel: Stad van Hemelse Vlammen
Schrijfster: Cassandra Clare
Serie: The Mortal Instruments #6
Genre: Fantasy/Young Adult/Romance
Uitgever: Margaret K. McElderry
Datum: 27 mei 2014
Pagina’s: 725

5 sterren

Het gevaar ligt weer op de loer. Clary, Jace, Simon en hun vrienden moeten vechten tegen het grootste kwaad dat ze ooit hebben gezien: Clarys eigen broer Sebastian. Niets of niemand in deze wereld kan hem verslaan. De enige oplossing lijkt te vinden in de onderwereld, waar nog nooit een schaduwjager is geweest en waarvan niemand ooit is teruggekeerd. Maar Clary, Jace en Simon hebben weinig keus en beginnen aan de gevaarlijke tocht naar de diepste krochten van de onderwereld. Terwijl de wereld om hen heen uit elkaar valt, staan ze voor de moeilijkste opdracht in hun leven..


Aaaah waar moet ik beginnen? Ik heb zoveel te vertellen over dit boek! Alleen vind ik het wel een beetje lastig om een recensie over dit boek te schrijven. Het behoort natuurlijk tot een razend bekende serie en aangezien dit het zesde boek is moet ik wel héél erg mijn best doen om hem spoiler proof te maken. Daarom wordt dit een recensie van het boek zelf maar ook een beetje over de serie in het algemeen.

Ik zal eerst maar wat zeggen over de spanning in het boek want jeetje goh, die zat er wel weer lekker in. Regelmatig sloeg mijn hart een slag over toen er weer wat spannends gebeurde en het is toch wel fijn als een boek je zo weet te pakken. Ik vond het alleen wel een beetje jammer dat ik wat hogere verwachtingen van dit boek had. Ergens had ik toch wat meer spanning verwacht of wat meer gebeurtenissen. Begrijp me niet verkeerd, die zitten er genoeg in maar ik heb het gevoel alsof er wat mist. Ik verwachte van een boek met 668 pagina’s toch gewoon ietsje pietsje meer. Verder weet ik ook dat een boek zo lang en zo dik dus echt niets voor mij is, zo ik kreeg midden in het boek een spontaan (gelukkig kortdurend) leesdipje.

‘Hoop is soms het enige wat ons gaande houdt, koekje,’

Verder snap ik het eind nog steeds niet zo goed en hoe alles nou in mekaar zit.. er is zoveel verleden en ik houd het niet meer zo goed bij. Eigenlijk heb ik dat ook wel aan mezelf te danken, ik had namelijk beter eerst The Infernal Devices kunnen lezen. Eigen schuld, dikke bult.. maar ergens maakt het ook helemaal niets uit. Ik ga gewoon vrolijk verder 😉

De man keek omlaag en trok een gezicht. ‘Ik zie dat er vele duiven op deze trap hebben gepoept,’ merkte hij op. ‘Ik blijf maar staan, als dat niet onbeleefd is.’

Ook deze hele serie verbaast me zo erg. Ik las vooral veel dystopische boeken en nu vooral veel contemporary en ik was ook niet echt bekend met het genre fantasy. Daarom was ik eerst een beetje angstig om deze serie te lezen maar gelukkig ben ik de uitdaging aangegaan. Niet alleen wil ik het fantasy genre meer gaan lezen, ook behoort TMI nu tot mijn meest favoriete series!

Hij zweeg, overduidelijk afwachtend.
Jace deed zijn zwaard af, zette het tegen de grotwand en vroeg behoedzaam: ‘En ten derde?”
‘Omdat ik je bitch niet ben,’ zei Alec genietend en zelfingenomen.

Ik wilde bijna zeggen dat ik het jammer vond dat deze serie nu afgelopen is, maar dat is natuurlijk helemaal niet waar! We hebben The Infernal Devices nog en natuurlijk al die andere novellas. We hoeven nog lang genoeg geen afscheid te nemen van de schaduwwereld (en gelukkig maar!) 😉

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s